Paréo do wiązania, długa lub krótka sukienka plażowa, lekka tunika i kimono plażowe: elementy, które zakłada się na kostium kąpielowy, by przejść z leżaka na lunch bez przebierania się.
Odzież plażowa spełnia konkretną potrzebę: przejść z kąpieli na taras bez przebierania się. Strój kąpielowy damski wybiera się zatem według trzech praktycznych kryteriów: szybkości zakupu, tolerancji na mokry kostium pod spodem oraz zdolności do stania w miejscu, gdzie nie jest się w stroju kąpielowym.
Pareos to prostokąt lekkiego materiału, bez szwów czy zapięcia, który można zawiązać na różne sposoby: na biodrach jako spódnicę typu portfel, pod ramionami jako krótką sukienkę lub w formie opaski wokół biustu. To jego uniwersalność tłumaczy jego długowieczność, a także jest to najmniej zajmujący element w torbie plażowej. Wybierz wiskozę lub cienką bawełnę zamiast poliestru, który przylega do mokrej skóry.
Sukienka plażowa to odrębny element, często długa, z tiulu lub bawełny, noszona samodzielnie, pozwalająca na jedzenie bez przebierania się. Tunika jest krótsza, sięga do połowy uda i ewidentnie jest odzieżą plażową nad morzem. Kimono plażowe, otwarte z przodu, pełni rolę lekkiej kurtki i chroni ramiona przed słońcem pod koniec dnia, nie nagrzewając się.
Trzy cechy są ważne. Szybkie schnięcie przede wszystkim, ponieważ element będzie noszony na mokrym kostiumie. Lekkość, ponieważ ciężki materiał staje się szybko nieprzyjemny w upale. Odporność na sól i piasek na koniec: bawełna i wiskoza dobrze znoszą częste pranie, jedwab znacznie mniej. Ażurowe tkaniny, angielska haft czy szydełkowanie dodają oddychalności, jednocześnie ozdabiając element. Te elementy wybiera się po kostiumie, a nie przed: to krój kostiumu kąpielowego damskiego, jeden lub dwuczęściowy, decyduje o tym, co nosi się na wierzchu.